Zabiegi

Bioenergoterapia

Bioenergoterapia jest zawodem od 1995 roku. Uprawienia do wykonywania tego zawodu otrzymuje się po zdaniu egzaminów państwowych przed komisją egzaminacyjną Izby Rzemieślniczej. Od lipca 2010 roku dyplomowani bioenergoterapeuci są uznawani jako średni personel medyczny.

Pracując od lat jako bioenergoterapeuta wykorzystuję w swojej pracy wiedzę, którą zdobyłam na zawodowych kursach bioenergoterapii I stopnia oraz kursie trenerskim u Ryszarda Ulmana. W swojej pracy biopole człowieka traktuję jako pole informacyjne potrzebne do energetycznej diagnozy organizmu, zaburzeń w przepływach energii w kanałach energetycznych (meridianach). Stosując różne techniki bioterapeutyczne np. głaski, impozycje, aplikacje, passy, polarity, doprowadzam do udrożnienia przepływów energii co powoduje poprawę zdrowia. Oczyszczam energetycznie chory organ lub go energetyzuję w zależności od potrzeb, równoważę energetycznie cały organizm tak, aby podjął na nowo swoją pracę.

 

Terapie manualne - kręgarstwo

Tą terapię stosuję równolegle, przy zabiegach bioterapeutycznych, gdy zachodzi potrzeba ustawienia kręgosłupa. Metoda ta działa na zasadzie przywrócenia ruchomości tam, gdzie doszło do samoograniczenia stawów, mięśni i więzadeł. Ograniczenie ruchomości - zablokowanie następuje przy: nadmiernym napięciu mięśniowym, w wyniku stresu, długotrwałym utrzymywaniu nieruchomej pozycji lub w wyniku chorób, zewnętrznych urazów, zbyt intensywnych i długotrwałych ruchów mięśni. Gdy obciążenie organizmu jest zbyt duże następuje unieruchomienie człowieka, aby zatrzymał się i odpoczął. Poprzez ustawienie - manipulację na danym odcinku kręgosłupa przywracam utracone funkcje.

Przeciwwskazaniem do tego typu zabiegów jest osteoporoza, choroby nowotworowe, ciąża, bardzo często też wiek klienta, który łączy się z bardzo dużymi zmianami zwyrodnieniowymi. W takich sytuacjach stosuję klawiterapię.

 

Klawiterapia

Twórcą tej terapii jest Ferdynand Barbasiewicz.

Klawiterapia jest nieinwazyjną metodą działającą na układ nerwowy, zaliczaną do terapii odruchowych. Zapewnia odreagowanie psychologiczne i nerwowe, znosi napięcia stresowe ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego. Reguluje prądowe potencjały własne i przywraca utracone przewodnictwo sygnałów nerwowych, działa odtruwająco i oczyszczająco. Stymulując – bodźcując powierzchnię skóry w kilka dni klawiterapia reguluje układy: nerwowy, trawienny, wegetatywny, enzymatyczny i hormonalny, powodując pełną odbudowę krwi, wywołuje się samouzdrawianie.

Ta terapia pozwala na nieinwazyjne ustawianie kręgosłupa za pomocą klawików, czyli metalowych gwoździ takich jak szydło i wykorzystuje do tego celu różnicę potencjałów przy wyrostkach poprzecznych kręgosłupa (biegunowość - plus, minus) oraz napięcia elektrycznego na skórze. Oddziaływując na odpowiednie wyrostki poprzeczne kręgosłupa, łącząc je przeciwstawnie, osiągam bardzo szybko efekt terapeutyczny. To samo robię przy zablokowanych lub bolesnych stawach obwodowych: kolana, łokcie, stawy barkowe, staw krzyżowo-biodrowy. Korzyścią tego typu terapii jest szybkość i skuteczność. Po pierwszym już zbiegu następuje znaczna poprawa oraz ustąpienie bólu.

Zasada klawiterapii opiera się na mało znanym fakcie, że organizm ssaków posiada możliwości samoleczenia większości chorób drogą wzbudzania odruchów i odczynów regulacyjnych z pól receptorowych rozmieszczonych w tkance łącznej, w szczególności zaś w skórze.

Fenomenalne jest to, że nie musimy wcale znać tej logiki, gdyż najlepiej i tak zna ją sam organizm. My – terapeuci i pacjenci - musimy umieć „sczytywać” z powłok ciała podpowiedzi i sugestie chorego organizmu, następnie umiejętnie uruchamiać już gotowe do pracy odruchy samoregulacyjne, a potem tylko obserwować geniusz natury...

Choroby, które ustępują lub wyhamowują swój rozwój w wyniku stosowania zabiegów klawiterapii:

  • większość chorób narządu ruchu (poza deformacjami pourazowymi i zwyrodnieniowymi)

  • choroby reumatoidalne poza ZZSK

  • mono- i polineuropatie

  • niedowłady i porażenia po udarach mózgu

  • zawroty głowy (100% skuteczności)

  • bóle głowy, w tym migreny prawdziwej

  • stwardnienia rozsiane (wyraźnie zmniejsza niedowłady i zaburzenia czuciowe)

  • przewlekła niewydolność oddechowa

  • przewlekła niewydolność krążenia

  • obrzęki poza utrwaloną słoniowacizną limfatyczną

  • zespoły pozakrzepowe

  • miażdżyca kończyn dolnych

  • rewitalizacja blizn pozawałowych serca

  • choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy

  • choroby refluksowe w tym przepuklina żołądka

  • marskość wątroby

  • zapalenia wirusowe wątroby

  • zespół jelita drażliwego

  • wrzodziejące zapalenie jelita grubego

  • niektóre nowotwory złośliwe

 

BMS - Biomechaniczna Stymulacja Mięśni

BMS jest metodą terapii stosowaną głównie w dysfunkcji układu ruchowego, przyspieszającą rehabilitację i poprawiającą ogólną kondycję organizmu.
Wykorzystywana jest szeroko w przypadkach uszkodzenia aparatu ruchowego np. w schorzeniach zwyrodnieniowych, uszkodzeniach stawów,
przy ogólnym osłabieniu mięśni lub skurczach mięśni.

W zależności od zastosowanej częstotliwości drgań uzyskuje się efekt wzmocnienia lub rozluźnienia mięśni, normalizację napięcia mięśni, efekt przeciwbólowy.

WSKAZANIA DO STOSOWANIA BMS:

  • atrofia mięśni z bezczynności

  • przeciążenia mięśni, ścięgien, więzadeł, torebek stawowych

  • celulitis

  • wygładzanie blizn

  • ifting twarzy

  • miejscowa stymulacja w okolicy głowy u pacjentów z SM

  • sklerodermia

  • rwa kulszowa

  • niedowład nerwu twarzowego

  • zespół cieśni nadgarstka

  • chondropatia rzepki

  • udar

  • łokieć tenisisty i golfisty

  • fibromialgia

  • zaburzenia krążenia obwodowego krwi i limfy

  • osteopenia i osteoporoza

  • choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa i stawów obwodowych

  • nietrzymanie moczu

  • zaparcia nawykowe

  • łagodny przerost prostaty

  • przewlekłe zapalenia przydatków

  • astma oskrzelowa

Poprzez odpowiednie działanie właściwych dla organizmu parametrów drgań uzyskujemy pozytywne efekty w układach mięśniowym, krążenia i limfatycznym
oraz w ogólnym funkcjonowaniu obwodowego i centralnego układu nerwowego.

 

Badanie kropli krwi

Badanie to jest jednym z nielicznych sposobów obserwacji z użyciem żywej tkanki. Pozwala na rozpoznanie zagrożeń szczególnie ze strony układu krążenia i informuje pośrednio o stanie śluzówek przewodu pokarmowego (tzw. zespół przeciekającego jelita). Obecność pewnych form wewnątrz komórek i przestrzeni pozakomórkowej daje niekiedy informację o obecności ognisk zakażenia. Kształt komórek oraz obecność struktur wewnątrz krwinek, informuje o przeciążeniu komórek odpornościowych (szczególnie granulocytów), niedoborach witamin i minerałów, zaburzeniach produkcji białek.

Uwidacznia obciążenia toksynami, które z powodu niedomagania wątroby lub nerek w postaci rozpuszczonej krążą we krwi, powodując upośledzenie ważnych dla życia narządów (przede wszystkim centralnego układu nerwowego). Oceniając próbkę krwi zauważa się czasem pasożyty, których występowanie jest znacznie powszechniejsze niż się uważa.

Kropla krwi pacjenta jest bezpośrednio nanoszona na szkiełko podstawowe i przykryta szkiełkiem nakrywkowym. Tak przygotowany preparat jest natychmiast badany pod powiększeniem 1200x. W ten sposób krew w preparacie mikroskopowym jest narażona na ostry stres z powodu braku tlenu i wystawieniu na działanie światła.

Badanie krwi w mikroskopie w ciemnym polu widzenia adresujemy do osób, które:

  • nie uzyskują poprawy po leczeniu farmakologicznym

  • nie mają ustalonego konkretnego rozpoznania z powodu niecharakterystycznych dolegliwości

  • nie mają jednolitej koncepcji leczenia

  • są zdrowe, ale traktują badanie profilaktycznie

Krew jest tkanką łatwo dostępną - wystarczy nakłuć palec i pobrać kroplę do analizy. Badanie można wykonywać często - bez uszczerbku dla zdrowia - nie powoduje zmniejszenia objętości krwi krążącej, co jest istotne w przypadku niemowląt i małych dzieci. Krew jest w pewnym stopniu reprezentantem innych tkanek organizmu - oceniamy elementy komórkowe i przestrzeń pozakomórkową. Próbkę można obserwować przez kilkadziesiąt godzin badając tempo rozpadu komórek, podziały i ewolucję form w przestrzeni pozakomórkowej (krew nie jest jałowa).

Możliwe jest dodawanie roztworów leków izopatycznych do badanej próbki, co umożliwia rozpoznanie, jakie substancje byłyby najbardziej odpowiednie w leczeniu pacjenta. W przypadku rozpoczęcia leczenia można monitorować i oceniać postępy lub brak postępów terapii.

Badanie tego typu może być pomocne w ustaleniu leczenia takich schorzeń jak:

  • choroby naczyń obwodowych

  • choroby zakrzepowo-zatorowej

  • obrzęków zastoinowych kończyn dolnych

  • nadciśnienia tętniczego

  • choroby wieńcowej

  • infekcje górnych dróg oddechowych

  • głównie zapalenia zatok obocznych nosa

  • innych niecharakterystycznych i nie poddających się leczeniu

  • nieżytów dróg oddechowych

  • przewlekły nieżyt żołądka

  • stany zapalne jelit m.in. tzw. jelito drażliwe

  • zaburzenia trawienia

  • zapalenie wątroby i dróg żółciowych

  • przewlekłe stany zapalne dróg moczowych

  • stany zapalne dróg rodnych u kobiet i gruczołu krokowego u mężczyzn

Script logo Script logo